FrostIron Crack Fic: You ruined my fridge

posted on 05 May 2013 19:41 by vuckyou
 
 
 
Title: You ruined my fridge
 
Pairing: Tony Stark/Loki
 
Fandom: Avengers
 
Warning: It's crack fic ehehehehehe, and OOC as always
 
 
Note: สิง Thor Kinkmeme หลายวันเข้า เราติดบ่วงพวกโซน crack fic มาเต็มๆ
หรือบางทีคงเพราะอากาศมันร้อนนัก เลยได้ของบ้ากว่าปกติออกมาจากนังบ้า /ซับน้ำตา #อันนี้น่าจะสาเหตุจริง
 
 
 
 
 
 
You ruined my fridge
 
 

 

นานมากแล้วหลังจากครั้งล่าสุดที่โทนี่เข้าไปในอพาร์ตเมนต์คนอื่น ปกติคู่นอนเขามักเลือกจะโดนหิ้วกลับไปกับเขาที่มาลิบูมากกว่า ระยะหลังมานี้เขาไม่ได้เปลี่ยนคู่นอนทุกคืนก็จริง อันที่จริงเขาไม่ได้มีเซ็กส์ที่บ้านตัวเองมาเกือบเดือนแล้ว ทุกอย่างค่อนข้างเกิดขึ้นได้ยากถ้ามีเพื่อนร่วมบ้านอยู่ด้วยกันในทาวเวอร์เดียวเป็นโขยง ทั้งที่มีตั้งหลายชั้นแต่ทุกคนมักเดินชนกันไปชนกันมาเสมอ อันที่จริงพวกซูเปอร์ฮีโร่ที่มีบ้านอยู่ก็ดูจะชอบเอาปัญหาส่วนตัวมาทะเลาะกันที่ทาวเวอร์ของเขา แล้วกลับไปคืนดีกันต่อตามบ้านคู่ใครคู่มัน

 

โทนี่เป็นตัวเอกของชีวิตตัวเองและใครหลายคนมาตลอด แต่เวลามองปัญหาครอบครัว อย่างคู่แต่งงานเก่าแยกกันอยู่มาปะทะกันเป็นครั้งคราวอย่างนิ่มนวลผสมกดดัน (โปรเฟสเซอร์เอ็กซ์ปะทะแม็คนีโต้ บนดาดฟ้าอเวนเจอร์สทาวเวอร์) รักสามสี่เส้าของวัยรุ่น (เจ้าหนุ่มปีเตอร์กับผองเพื่อน บอกตามตรง โทนี่มีความเห็นว่าปีเตอร์น่าจะเหมาะกับเพื่อนชายลูกเศรษฐีออสบอร์น หรือไม่ก็ยายหนูเนิร์ดลูกตำรวจมากกว่า) มันทำให้เขาได้สัมผัสความรู้สึกการเป็นแค่คนนอก คนดู อาจเรียกได้ว่าตัวประกอบ บางทีนี่อาจเป็นแผนดัดหลังเขาโดยผู้พันโร้ด เพื่อนยากเพื่อนเย็น

 

เอาเป็นว่าโทนี่ไม่ใช่ฝ่ายต้องมาอยู่กลางห้องนอนคนอื่นแบบนี้ตั้งแต่จบเอ็มไอที คงได้อารมณ์ผิดที่ผิดทางและสับสนกว่านี้ถ้าเขาลืมไปว่าตัวเองสวมชุดเกราะอยู่ กับความเป็นจริงว่าเขาไม่ได้เข้ามาในอพาร์ตเมนต์นี้ทางประตูรึหน้าต่างด้วยซ้ำ แต่ทะลุกำแพงเข้ามา ต้องขอบคุณยายตัวแสบอโมร่ากับยักษ์อิฐพสุธาบ้าบอของหล่อน เขาโดนยักษ์หน้าต่าบูดเบี้ยวฟาดทีเผลอ เขาพุ่งทะลวงผ่านกำแพงสองห้องมานอนแอ้งแม้งติดผนังห้องซึ่งควรจะเป็นห้องครัว

 

“เอิกเกริกเช่นเคย สตาร์ค”

 

ให้ตาย เขาไม่มีทางชินกับโลกิในชุดลำลองของมนุษย์โลกเลย ต่อให้หมอนี่แต่งขึ้นแค่ไหนก็ตาม ภาพประทับใจแรกมักติดตรึงนาน โดยเฉพาะพวกที่มาในชุดหนัง -- โลกิยืนกอดอก เอาไหล่พิงขอบประตู หรี่ตาครึ่งหนึ่ง คิ้วเลิกสูง (ไม่เซ็กซี่ ไม่เซ็กซี่แม้แต่น้อย โทนี่ผ่านคืนดื่มเหล้าเชอรี่ที่เทพจอมแสบพันก้านเชอรี่ด้วยลิ้นมาแล้ว แค่นี้จิ๊บๆ)

 

“นึกว่านายใส่เกราะกับเขาเวลาอยู่บ้านซะอีก” คุณคิดว่ามีหน้ากากไอรอนแมนบังอยู่เช่นนี้ โลกิจะบอกได้ไหมว่าสายตาโทนี่จับจ้องบริเวณสะโพกแคบที่มีกางเกงยีนส์เข้ารูปสวมทับอยู่

 

“แต่ตอนนี้มีเพียงเจ้าที่สวมเกราะอยู่ในเรือนผู้อื่น” โลกิเดินเข้ามาในห้องครัว หยุดตรงหน้าโทนี่ เขาไม่ทำอะไรแม้มหาเศรษฐีสวมเกราะจะลุกขึ้นยืนเต็มส่วนสูง “โอเค นี่บ้านนาย” โลกิกลอกตาซ้ายทีขวาทีก่อนจะพยักหน้า โทนี่ออกคำสั่งเปิดไอพ่นตรงใต้เท้า เตรียมบินกลับเข้าสนามต่อสู้ข้างนอก

 

โลกิทุ่มไมโครเวฟใส่เท้าไอรอนแมน มันไม่ทำให้เขาเจ็บ แต่มันรั้งเขากลับลงมายืนติดพื้น

 

“โอเค อยากชมบ้านใหม่นายหรอกนะ แต่เห็นๆอยู่ว่านายเสกมันออกมาจากหนังสืออกาธาร์ คริสตี้”

 

“มาร์ธา สจ๊วต เจ้าหุ่นสังกะสี” สายตาโลกิเย็นชาขึ้น เหมือนพวกแฟนคลับได้ยินคนนอกกลุ่มเรียกชื่อไอดอลตัวเองผิด โทนี่เบรกความคิดตัวเองไม่ทัน

 

“อะไรเทือกนั้นแหละ ไม่เห็นต้องหยาบคายกันเลย แล้วตอนนี้ข้างนอกนั่นกำลังเป็นธุระของฉัน --”

 

“เจ้าคิดว่าสิ่งนั้นควรจะเป็นตู้เย็นของข้าไหม สตาร์ค”

 

นิ้วยาวผอมของโลกิเหยียดชี้ข้ามไหล่เกราะไปข้างหลัง โทนี่เหลียวมองตาม “...อาจจะ” ถ้าเอารอยยุบรูปไอรอน แมนออกแล้วจับมันตั้งขึ้นใหม่ รวมถึงปะซ่อมหลายจุด “อย่างนายต้องใช้ตู้เย็นด้วยเหรอ”

 

โลกิเกือบจับโทนี่อัดเข้ากับตู้เย็นอีกหน ทว่าเสียงเล็กๆจำนวนมากขัดขวางความตั้งใจเขา ทั้งสองมองตรงประตูห้องครัวกับรูโหว่ใหญ่เบ้อเริ่มบนกำแพง เด็กชายเด็กหญิงประมาณเกรดสองหรือสาม จำนวนแปดคนโผล่หน้าเข้ามา เด็กผูกแกละเอย เด็กผิวสีใส่หมวกแก็ปเอย เด็กแว่นหน้าตกกระ หรือจะเด็กอ้วนท่าทางกวนประสาทก็ดี ทุกคนกระพริบตาปริบจ้องมองสองผู้ใหญ่ที่หลายหนก็ทำตัวเด็กไม่แพ้พวกเขา

 

“ครูฟอน เกิดอะไรขึ้นเหรอฮะ” เด็กแว่นผมตั้งชี้ มีพลาสเตอร์ติดตามข้อศอกกับแก้มถาม “นั่นไอรอน แมนเหรอฮะ”

 

“ครูฟอน” โทนี่ล้อเลียน “เกิดอะไรขึ้นกับ ครูวิลเลียม เมื่อเดือนก่อนล่ะ” สำหรับโทนี่ผู้จำชื่อคนไม่ค่อยได้ เขาจำชื่อปลอมต่างๆนานาของโลกิได้มากจนน่าประทับใจ

 

“นายกับเพื่อนของนายล่อหุ่นยนต์สนิมเขรอะไปจุดไฟเผาบ้านของเขาไง” โลกิเปลี่ยนวิธีพูดจาทันที เขาตบมือเข้าหากันเพื่อดึงความสนใจเด็กทุกคนมายังตน “เอาล่ะ เด็กๆ ตรงนี้ไม่มีอะไรแล้ว กลับห้องนั่งเล่นซะ วันนี้คงต้องยกเลิกเรื่องเค้กไอศกรีมไปก่อน เพราะ --” เสี้ยวหน้าโลกิหันขวางเป็นเชิงหมายถึงโทนี่ “สุภาพบุรุษอัดกระป๋องตรงนั้นตัดสินใจพังตู้เย็นของฉัน”

 

“ตัดสินใจ!? เดี๋ยวก่อน ฉันเปล่าตัดสินใจ เพื่อนสาวก๊วนน้ำชาของนายแล้วก็ยักษ์ปักหลั่นที่หล่อนขุดมาจากไหนไม่รู้ต่างหากตบฉันลอยมานี่” พวกเด็กช่วยกันร้องระงมกลบเสียงจากมหาเศรษฐีซูเปอร์ฮีโร่ “แล้วเค้กไอศกรีมวันเกิดให้แม่ของทอมมี่ล่ะ!” โทนี่กำลังจะอ้าปากเสนอว่าเขาจะพาเด็กคนใดก็ตามที่ชื่อทอมมี่ไปซื้อเค้กไอศกรีมฮาเกน-ดาซส์เป็นการชดเชย “ผมสัญญากับแม่แล้วว่าจะให้แม่ได้ทานเค้กฝีมือผม

 

บางทีการแกล้งตายอาจเป็นทางออกอันสร้างสรรค์เหลือเชื่อกับสถานการณ์เช่นนี้ เขาควรทดลองดู ถือเสียว่าพิสูจน์เพื่อวิทยาศาสตร์

 

“ฉันเข้าใจ ทอมมี่” โลกิย่อตัวลงนั่งคุกเข่า พยายามจัดระดับสายตาเท่าเด็กชาย “การได้ทำอะไรให้คุณแม่เป็นเรื่องที่ดีที่สุดในชีวิตลูกคนหนึ่ง แต่เธอต้องเข้าใจนะ ไม่มีอะไรเป็นดั่งที่เราหวังเสมอไป โดยเฉพาะเวลาที่ต้องการทำเพื่อคนอื่น...คนที่สำคัญที่สุด”

 

“&%#@!_+!@#_-%#!!!!!”

 

“อะไรติดคอคุณหรือเปล่า คุณสตาร์ค” โลกิถามโดยไม่หันมอง มุมปากสองข้างกระตุกหยันขึ้น

 

ระดับความเครียดท่านเพิ่มครับ ให้ผมเตรียมยาลดกรดในกระเพาะไว้ให้เมื่อท่านกลับทาวเวอร์ไหมครับ” จาร์วิสเปี่ยมความหวังดี

 

“เงียบซะ จาร์วิส”

 

โทนี่กระชากตัวโลกิออกห่างพวกเด็กๆ ทั้งสองไปยืนคุยอีกฟากห้องครัว โทนี่เลื่อนหน้ากากขึ้นกระซิบ “หนนี้นายร่วมมือกับอโมร่าอยู่หรือเปล่า เหมือนนายกำลังช่วยถ่วงกำลังพวกฉันเพื่อช่วยหล่อนชอบกล”

 

แว่วเสียงคำรามกับหลายอย่างถูกถล่มลอดเข้ามาผ่านรูโหว่อพาร์ตเมนต์

 

คราวนี้โลกิเหลียวกลับมาหาโทนี่ เขาเอี้ยวคอเผยหน้าให้เห็นจนเกิดรอยยับตรงลำคอ ดวงตาเขียวกลอกสุดรอบองศา “ได้โปรดเถอะ คุณสตาร์ค ทำไมข้าต้องช่วยเหลือนางด้วย (โทนี่เลิกคิ้ว “เสาร์ก่อนคลินต์เห็นนายเดินช็อปชุดชั้นในอยู่กับหล่อน ถ้านายช่วยหล่อนเลือกอะไรข้างใต้กระโปรงได้ แค่นี้คงไม่มากเกินมั้ง”) อีกทั้งอย่างกับว่าอโมร่าต้องการความช่วยเหลือนักหนา นางก็แค่เรียกร้องความสนใจจากธอร์ด้วยลูกไม้ตื้นเขิน ทำให้เขาเจ็บทางกายเพราะหล่อนทำให้เขาเป็นสุขทางใจไม่ได้ เป็นเพียงการสร้างบททะเลาะเบาะแว้งสั้นๆ ไร้สาระนัก”

 

“นั่นสิ แถมฟังดูไม่คุ้นหูเลยว่ามีใครอื่นทำตัวเหมือนยายนี่อีกไหม”

 

“ชดใช้สิ่งที่เจ้าทำตรงนี้อย่างวีรุบุรุษ หรือออกไปจากเรือนอาศัยข้าอย่างวายร้ายในสายตาเด็กๆซะ สตาร์ค” ปลายนิ้วเย็นเฉียบแสนคุ้นเคยตบแก้มโทนี่อย่างแผ่วเบา ประหนึ่งลมหนาวอ้อยอิ่งแตะผิวกายมนุษย์

 

“อ๊ะอา นายคือคนสุดท้ายเลยที่มีสิทธิ์มาพูดเรื่องชดใช้ เฮียคาราบาว

 

โลกิเหยียดยิ้มเจ้าเล่ห์ เขาถอยกลับไปนั่งคุกเข่าหน้ากลุ่มเด็ก โอบไหล่ทอมมี่ เจ้าหนูกัดเม้มริมฝีปากหัวเสีย “ฉันไม่ใช่วีรบุรุษนี่นา คุณสตาร์ค ทางเลือกของเราไม่ได้มีข้อเสนอแบบเดียวกันในสถานการณ์คล้ายคลึงกัน”

 

โทนี่เกลียดสายตาตัดพ้อจำนวนแปดคู่จับใจ ตบท้ายด้วยแววกระหยิ่มท้าทายอีกหนึ่ง พวกเด็กๆเรียนวิธีเบะปาก ย่นคิ้วต่อว่าผู้ใหญ่แบบนี้มาจากไหนกัน ข้างนอกอพาร์ตเมนต์คือซูเปอร์ฮีโร่ห้าคนกำลังรับมือสัตว์ประหลาดต่างดาวสองตัว ตรงนี้คือชายหนุ่มที่จำเลขประกันสังคมตัวเองไม่ได้กับสิ่งมีชีวิตจอมงอแงแปดชีวิต ผนวกเทพเจ้าตัวแสบหนึ่งหน่อ เขาทวงถามความยุติธรรม ทำไมยักษ์ทะมึนทึกนั่นไม่ตบสตีฟหรือนาตาชาเข้ามาในนี้ เด็กและสตรีมีสามีแล้วทุกรายรักกัปตันอเมริกา ทอมมี่พาสตีฟไปอวยพรแม่ของเขาแทนเค้กไอศกรีมทำมือได้สบายๆ ส่วนนาตาชา -- ทุกคนกลัวนาตาชา ไม่มีใครอาจหาญพอจะทำให้เธอลำบากใจ

 

“โอเค ฉันจะปล่อยอเวนเจอร์สคนอื่นจัดการกับปัญหาข้างนอก แล้วพานายไปซื้อตู้เย็นใหม่ ตอนนี้ เดี๋ยวนี้เลย”

 

“ปลั๊กไฟพังหมดแล้ว ถึงซื้อใหม่ก็ใช้ไม่ได้ทันทีหรอก ฉันเชื่อว่ามีทางแก้ที่เร็วกว่านั้น”

 

“ไม่”

 

.

.

.

.

.

 

โทนี่ คุณอยู่ไหนน่ะ คุณบาดเจ็บหรือเปล่า” บรูซถามผ่านวิทยุสื่อสาร โทนี่สะดุ้ง เขาแตะเครื่องมือสื่อสาร

 

“ไง บรูซ ทุกอย่างเรียบร้อยแล้วเหรอ”

 

ใช่ ยักษ์สลายไปหมดแล้ว ส่วนอโมร่าหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ แล้วนี่คุณอยู่ไหน คุณหายไปเลย

 

“ฉัน -- เอ้อ” โทนี่เกาเคราแพะตัวเอง

 

ตรงหน้าเขา โลกิกำลังยกถาดเค้กไอศกรีมซึ่งอยู่ขั้นตอนรองสุดท้ายขึ้นจากโต๊ะทำครัว “เอาเข้าตู้เย็นก็เป็นอันเสร็จ แล้วเธอก็เอาไปให้คุณแม่ของเธอตอนถึงเวลา สองทุ่มใช่ไหม” เทพนอร์สพูดกับทอมมี่ ผองเพื่อนอีกเจ็ดคนช่วยกันเฮโลยินดีด้วย ทุกคนเปื้อนแป้งเปรอไอศกรีม รวมถึงพวกของตกแต่งหน้าเค้ก โทนี่มีไอซ์ซิ่งเลอะผม ตอนนี้เขาดูเหมือนมีกระจุกผมหงอกขึ้นเป็นหย่อมทั่วศีรษะ นั่งแกว่งเท้าอยู่บนเคาน์เตอร์ติดผนัง (“สตาร์ค ข้าเกรงว่าบริเวณหลังศีรษะของเจ้าไม่ได้เปื้อนไอซ์ซิ่งนะ” โลกิพยายามจะลองแตะดู “มันคือไอซ์ซิ่งทั้งนั้นแหละ” โทนี่ยืนกราน ปัดมือโลกิทิ้ง)

 

โทนี่?

 

“ตู้เย็นพัง แล้วฉันไปไหนไม่ได้จนกว่าตู้เย็นสำรองจะ -- หมดหน้าที่สำคัญ คงกลับพรุ่งนี้ -- มั้ง”

 

คุณว่าไงนะ?? โทนี่?” โทนี่ตัดสาย

 

โลกิเอาเค้กไอศกรีมเข้า ‘ตู้เย็นสำรอง’ -- พวกเขาใช้ตะแกรงจากเตาอบวางไว้เป็นชั้นรองข้างใน พอโลกิวางเค้กลงก็ถอยห่างออกมา ชุดเกราะไอรอนแมนจะได้เคลื่อนตัวปิดสนิท เก็บรักษาความเย็นให้แก่เค้กด้านใน โทนี่เพิ่มระบบความเย็นแก่ชุดเกราะเพื่อรับมือภารกิจแถวทะเลทราย บทเรียนจากภารกิจไล่พังฐานพวกเทน ริงส์ทั่วอัฟกานิสถานเมื่อหลายเดือนก่อน

 

พวกเด็กๆกำลังสนุกสนานอยู่รอบตู้เย็นไอรอนแมน นิ้วเล็กรุมเคาะรุมจิ้มส่วนต่างๆ “ทำไมเราเอาเค้กไปแช่ตู้เย็นอื่นไม่ได้น่ะ” พวกเขาคุยกันดังเท่ากระซิบ โลกิโกยทุกภาชนะมาลงอ่างล้างจานข้างโทนี่ เขาลังเลว่าควรเปิดน้ำให้กระเซ็นโดนมหาเศรษฐีด้วยไหม สุดท้ายก็ปฏิเสธความคิดกระจุกกระจิกน่าเบื่อพรรค์นั้น

 

“บิดามารดรพวกเขาไม่อยู่ในห้อง และเจ้าคงไม่คิดว่า ครูฟอน จะเดินเข้าออกห้องพักผู้อื่นที่ลงกลอนไว้ได้ใช่ไหม” ยากแท้หยั่งถึงนักว่าเหตุใดโลกิจึงชอบสวมบทเป็นครูนักหนา มันอาจช่วยส่งเสริมจินตนาการโทนี่ให้บรรเจิดยิ่งขึ้นบ้างก็จริง (ตัวเขา, โลกิ, กระดาษข้อสอบ, และพื้นที่แคบๆระหว่างโต๊ะครูหน้าห้องเรียนกับกระดานดำ) แต่โลกิไม่ควรรู้เรื่องนี้ “เป็นวิธีฆ่าเวลายามว่างที่ไม่เลวร้ายอะไร ในเมื่อยามกิจของข้าก็คือต้องคอยปั่นหัวเด็กที่ตัวใหญ่ขึ้นมาหน่อย”

 

“ใหญ่ไปหน่อยนะ เล่นเอานายหลังเดี้ยงเลยนี่”

 

“ความแข็งแกร่งของสัตว์ประหลาดของพวกเจ้าเป็นอะไรที่ค่อนข้างน่าหงุดหงิด”

 

“ฉันไม่ได้หมายถึงเดอะ ฮัลค์สักหน่อย” โลกิหันขวับมองโทนี่ ทั้งสองจ้องตากันครู่หนึ่งแล้วชายมนุษย์ก็ฉีกยิ้มกะลิ้มกะเหลี่ย ส่วนโลกิเม้มปากยิ้มจนบริเวณคางเรียบตึงกว่าปกติ “นายก็เอาลูกรักคนหนึ่งฉันไปทำเป็นตู้เย็นแล้ว” โทนี่ชำเลืองดูว่าพวกเด็กมองอยู่ไหม (เขาเป็นอเวนเจอร์ที่โดนตำหนิเรื่องตัวอย่างที่ไม่ดีมากสุด) เขายืดขาออก เกี่ยวเอวโลกิมาอยู่ตรงหน้าตัวเอง แล้วเอียงตัวเอื้อมมือไปปิดน้ำก็อกให้ “ช่วงนี้อากาศก็ร้อนชะมัด ถ้ายังไงคืนนี้ --” นิ้วกร้านลากแตะแนวไหปลาร้า

 

“นิค ฟิวรี่เพิ่งประกาศนโยบายห้ามมีปฏิสัมพันธ์กับวายร้ายมิใช่หรือ” โลกิกระซิบ

 

“ใครใช้ให้นายเสนอหน้าไปจับกลุ่มถักนิตติ้งกับพวกเจ้าหน้าที่หญิงของชิลด์เล่า ขอบคุณสวรรค์นาตาชาไม่ได้อยู่ในกลุ่มนั้นด้วย ไม่งั้นนิคคงตาถลนออกมาอีกข้าง คิดว่ามันจะดูได้มากขึ้นไหมถ้าหมอนั่นมีผ้าปิดตาอีกอันไขว้ทับกันเป็นกากบาท --”

 

โลกิจูบโทนี่ เจ้าเทพจอมยั่วโน้มหน้าลงมาประกบริมฝีปากพลางเอานิ้วเกี่ยวผมทัดหูตัวเอง และชิงถอนปากออกก่อนโทนี่จะทันกระชั้นร่างกายเข้าชิดใกล้ หรือขยับลิ้นตัวเองสานสัมพันธ์กับลิ้นโลกิ “มีเด็กอยู่ใกล้ๆ ไม่ดีหรอกมั้ง คุณสตาร์ค”

 

“แล้วตอนที่ไม่มีเด็กล่ะ” กลิ่นโลกิเหมือนกลิ่นฤดูหนาวต่อให้เป็นกลางฤดูร้อน

 

“เจ้ากับชุดเกราะของเจ้าก็ต้องกลับไปมิใช่หรือ ปล่อยให้วีรบุรุษกับอาวุธสำคัญของเขาอยู่กับวายร้ายนานมากไปไม่ได้นี่นา”

 

“แหม่ อากาศร้อนแบบนี้ ปล่อยให้พลเรือนลำบากอยู่อย่างไม่มีตู้เย็นไม่ได้เหมือนกัน จริงไหม” โทนี่ทำหน้าเหลอหลา “แถมนายก็อยู่ต่างถิ่น ฉันเป็นเจ้าถิ่น แถมเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องเครื่องใช้ไฟฟ้า (จาร์วิสไม่ได้กล่าวอะไร “.........”) เลือกตู้เย็นเป็นเรื่องละเอียดละอ่อนและต้องเอาใจใส่อย่างดี ไหนจะที่เลือกซื้อ พนักงานที่จะขายอีก เพราะมัน -- เพราะมันเป็นตู้เย็น”

 

“ครูฟอนจะไปซื้อตู้เย็นกับไอรอนแมนเหรอฮะ” พวกเด็กมาออรอบทั้งสองตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ เด็กหญิงเด็กชายรุมกอดขากอดแขนโลกิ “พวกเราไปด้วยได้ไหม”

 

“ไม่ได้”

 

“นั่นสินะ” โลกิไม่มองโทนี่ผู้ส่ายหน้าดิกขอปฏิเสธ “ฉันคงต้องขออนุญาตพ่อแม่พวกเธอก่อน แต่พวกท่านคงยินดีถ้ารู้ว่าพวกเธอจะได้ใช้เวลาร่วมกับซูเปอร์ฮีโร่อย่างโทนี่ สตาร์ค” หลายครั้งที่หัวโลกิก็น่ากดลงน้ำเหลือเกิน เสียงนุ่มสไตล์บริติชนั่นจะได้หยุดทำงานเสียบ้าง “เราจะไปกันเมื่อไหร่ดี คุณสตาร์ค”

 

“พรุ่งนี้!” เด็กคนหนึ่งตะโกน

 

“ไม่ พรุ่งนี้ฉันจะอยู่บนเตียง” โทนี่เหล่โลกิ “นอนทั้งวัน -- ต้องชดเชยหลายๆอย่าง”

 

“ไหนคุณบอกว่าคุณต้องรอเอาไอรอนแมนกลับไปกับคุณไง ถ้าพรุ่งนี้คุณกลับไปนอน งั้นครูฟอนก็ไม่มีตู้เย็นใช้สิ” เด็กพวกนี้เห็นว่าศัตรูมนุษย์ชาติไม่มีตู้เย็นใช้สำคัญกว่าความต้องการของมหาเศรษฐีแบบเขางั้นหรือ? โลกเป็นอะไรไปแล้ว

 

“เตียงที่นี่ไม่ได้พังเหมือนตู้เย็นนี่ เตียงพวกนายก็ไม่ได้พังสักคน ฉันมั่นใจ กลับไปนอนบ้านตัวเองได้แล้ว” เขาโบกมือไล่ประกอบ เจ้าทอมมี่แลบลิ้นใส่โต้ตอบ

 

“งานวันเกิด คุณสตาร์ค” โลกิเตือน

 

“รู้แล้วน่ะ”

 

โลกิถอนหายใจ เขาจัดการต้อนเด็กๆไปห้องนั่งเล่นแทนพร้อมขนมอื่น ธอร์บอกว่าโลกิมีความสามารถในการเปลี่ยนรูปร่าง โทนี่คิดว่าการเปลี่ยนจากวายร้ายสติแตกถล่มแมนฮัตตันเป็นครูหนุ่มของเด็กประถมระหว่างพักอาจเป็นลักษณะหนึ่งของทักษะเปลี่ยนรูปร่างด้วย โลกิไม่ต้องเหนื่อยซ่อนหน้าตาตัวเองเลย มีคนถ่ายภาพเขาลงอินสตาแกรม โทนี่เจอเข้า เขาลองให้จาร์วิสแฮ็คแอคเคาท์ใครสักคนเข้าไปเพิ่มความเห็นว่าโลกิดูคล้าย...โลกิ ประชาชนออนไลน์ทุกคนเมินความเห็นนั้น

 

“ท่าทางข้ากับเจ้าจะมี...เรียกว่านัดเดทกระมัง เร็วๆนี้สินะ”

 

“กับลูกลิงอีกแปดตัว” โทนี่รั้งเอวโลกิเข้ามา หนนี้เขาใช้แขนทั้งสองข้าง

 

เขาชอบเอวโลกิเป็นบ้า

 

“และพรุ่งนี้เจ้าจะนอนทั้งวัน”

 

“ในความหมายว่า ‘อยู่บนเตียงทั้งวัน’ ฉันต้องเฝ้าเกราะไม่ให้นายเอาไปทำเรื่องไม่ดี นายก็ต้องใช้ตู้เย็น ดังนั้นทางที่ปลอดภัยที่สุดคือกันนายออกห่างที่สุด -- ห้องนอนน่าจะอยู่ไกลห้องครัวที่สุดนะ ดูสิ สมเหตุสมผลจะตาย”

 

“เกรงว่าตรรกะของมิดการ์ดอาจไม่ใช่สิ่งที่ข้าถนัด เพราะข้าเห็นช่องโหว่ในข้ออ้างของเจ้าเต็มไปหมด”

 

“นายคุยกับอัจฉริยะอยู่นะ ให้ตาย -- เมื่อไหร่งานวันเกิดของแม่ไอ้หนูนั่นจะจบน่ะ เด็กแปดคน ถ้าไม่ได้สักแปดยก ฉันไม่ไปซื้อตู้เย็นที่ไหนทั้งนั้น”

 

“ไม่กลัวว่าข้าจะชินกับตู้เย็นตัวนี้เข้าหรือ” โลกิผินมองเกราะไอรอนแมนตรงตำแหน่งตู้เย็นเก่าของตัวเองด้วยความนึกขบขัน

 

โทนี่ไหวไหล่ “ดูไม่ใช่เรื่องรับมือยากตรงไหน”

 

 

 

 

 

 

 

 

end.

 

 

 

 

 

 

 

 

-อากาศมันร้อนนัก

-ฝนก็ชักถล่ม

-สมองฉันมันห่วย

-มีช่วงเวลาประเภทวิกฤตปีสี่ไหม (อารมณ์คล้ายๆวิกฤตวัยกลางคน) o<--<

 

 

 

 


Comment

Comment:

Tweet

อ้ายยย ชอบคู่นี้ค่าาา ฟินนนcry cry
กลายเป็นตู้เย็นได้ด้วย ฮ่าๆ

#4 By [Amakura_Aei] on 2013-05-14 21:35

โอย...หลงรักเรื่องนี้ชะมัด โลกิดูร้ายและเซ็กซี่ที่สุดเลย เหมือนได้ยินเสียงเย็นๆนุ่มๆกับท่าทางเคลื่อนไหวที่ดูนวลตา อร๊ายยยย รู้สึกเขินมากๆค่ะ คุณครู แว่น ไม้เรียว และขอบโต๊ะ อุ้ย! ขอจรลีไปสงบสติดีกว่าคะ

#3 By s-ton on 2013-05-08 01:22

มันส์มากพ่ะยะค่ะ
ชอบอ่ะ โลกิก็ยังเจ้าเล่ห์เหมือนเดิม
ส่วนโทนี่.....ไม่พ้นเรื่องบนเตียงเลยจริงๆ

#2 By หิมะเลือด (103.7.57.18|125.26.74.133) on 2013-05-06 19:58

ในที่สุดพี่ก็กลับมา (//จุดพลุฉลอง ฮิ้ว~~~!)
อยากคอมเม้นต์ว่า อยากให้เรื่องนี้มีตอนต่อ (แต่เรื่องเก่าของพี่ก็อยากให้เขียนต่อเหมือนกัน กำลังมันทีเดียวเชียว 555+) ตลกที่พี่เขียนเกี่ยวกับตู้เย็นอ่ะ แบบตู้เย็นไอรอนแมน อันนี้ยกนิ้วให้เลย... ชอบมุขครูกะมุขเปลี่ยนชื่อด้วย อ๊ายยย~~โลกิเป็นครูประถม(กินเด็กๆๆๆๆ) แอบฟินจิตนาการของโทนี่ด้วย อยากให้พี่เขียนเรื่องต่อ(หรือตอนต่อ)เร็วๆอ่ะ เป็นแฟนคลับพี่ ชอบทุกเรื่องที่พี่เขียนเลย คือพี่เขียนแบบ 3D อ่ะ คือมันไม่ได้มีแค่มุมเดียว ชอบตรงที่ฟิคชั่นของพี่มีความลึกของเนื้อเรื่องด้วย (แน่นอนว่าเป็นแนวที่หลงทางน้อยเขียนไม่ได้) ชอบภาษาพี่อีก อ๊ากกกก~อยากอ่านอีกอ่ะ 

#1 By หลงทางน้อย on 2013-05-06 11:32